หากคิดจะครอบครองสิ่งใด และยึดติดสิ่งนั้นว่าเป็นของเรา.
ตัวเรา ความคิดทุกอย่างจะวิ่งเข้าหาตัวเรา
ไม่ว่าผิดหรือถูก คิดเข้าหาตนเองเป็นหลัก.
เป็นภัยคุกคามของความคิด ไม่มองสิ่งรอบข้าง
ลืมคิดถึงชีวิตที่กำลังสั้นลงทุกที
ลืมความรัก ความดีที่มีให้กัน
ลืมไปเลยว่าวันหนึ่ง เราต้องตายจากกัน.
วันคืน ที่มีอยู่กลับกลายเป็นวันไร้ค่า. ไม่มีความสุข เพียงคิดแต่จะครอบครอง
ไม่มีทุกข์ใดยิ่งใหญ่ กว่าการคิดครอบครอง
ทุกข์ที่ต้องรักษา
ทุกข์ทีกังวลว่าจะหลุดลอย
ทุกข์จากโมหะครอบงำ
แล้วทำไมจึงคิดที่ครอบครองตลอดไป
วันนี้เขียนเอง .......................
